اگر لذت ترک لذت بدانی

اگــــر لـــذت تـــرک لـــذت بـــدانـــی          دگــر شــهــوت نــفـس، لـذت نـخـوانـی

هـزاران در از خـلـق بـر خـود بـبندی                       گـــرت بـــاز بـــاشـــد دری آســمــانــی

سـفـرهـای عـلـوی کـنـد مـرغ جـانـت                  گـــر از چـــنـــبـــر آز بـــازش پـــرانــی

ولــیــکــن تـو را صـبـر عـنـقـا نـبـاشـد            کـه در دام شـهـوت به گنجشک مانی

ز صــورت پـرسـتـیـدنـت مـی‌هـراسـم                  کــه تــا زنـده‌ای ره بـه مـعـنـی نـدانـی

گــر از بــاغ انــســت گــیــاهـی بـرآیـد            گــیــاهــت نــمــایــد گــل بــوســتــانـی

دریــغ آیــدت هـر دو عـالـم خـریـدن                   اگــر قــدر نــقــدی کــه داری بـدانـی

بـه مـلـکـی دمـی زین نشاید خریدن                        کــه از دور عــمــرت بـشـد رایـگـانـی

هـمـیـن حـاصـلـت بـاشـد از عـمـر بـاقی             اگــر هــمــچــنـیـنـش بـه آخـر رسـانـی

بــیــا تــا بــه از زنـدگـانـی بـه دسـتـت            چــه افــتـاد تـا صـرف شـد زنـدگـانـی

چنان می‌روی ساکن و خواب در سر                            کــه مــی‌تـرسـم از کـاروان بـاز مـانـی

وصــیــت هــمــیــن اسـت جـان بـرادر            کــه اوقــات ضــایــع مــکـن تـا تـوانـی

صــدف وار بــایـد زبـان درکـشـیـدن                  کـه وقـتـی کـه حـاجت بود در چکانی

هـمـه عـمـر تـلـخی کشیدست سعدی                   کـه نـامـش بـرآمـد بـه شـیـریـن زبـانـی

 

/ 0 نظر / 9 بازدید